Czy to już problem z hazardem?

• Żeby poczuć to samo podniecenie, potrzebujesz grać o coraz wyższe stawki.
• Gdy próbujesz ograniczyć granie albo przestać, pojawia się niepokój lub rozdrażnienie.
• Były już próby ograniczenia lub rzucenia grania, które się nie udały.
• Myśli często krążą wokół gry — planowanie kolejnych zakładów, wspominanie, szukanie pieniędzy na granie.
• Grasz, gdy czujesz się źle — przy stresie, smutku, poczuciu winy czy bezradności.
• Po przegranej wracasz, żeby się odegrać.
• Ukrywasz przed bliskimi, ile grasz albo ile przegrywasz.
• Granie zagroziło ważnej relacji, pracy, nauce albo szansie zawodowej.
• Liczysz na to, że inni pomogą finansowo wyjść z kłopotów spowodowanych grą.

Jak czytać wynik

W klasyfikacji DSM-5 zaburzenie hazardowe rozpoznaje się, gdy w ciągu 12 miesięcy występują co najmniej 4 z 9 podobnych kryteriów: 4–5 to postać łagodna, 6–7 umiarkowana, 8–9 ciężka. Ta lista nie stawia diagnozy — robi to specjalista po rozmowie. Ale jest dobrym lustrem: jeśli zaznaczasz kilka punktów, to sygnał, żeby nie czekać.

Co możesz zrobić już dziś

• Zadzwoń na Telefon Zaufania Uzależnień Behawioralnych 801 889 880 (codziennie 17–22) — anonimowo, bez zobowiązań.
• Umów się do poradni leczenia uzależnień — na NFZ jest to bezpłatne i nie wymaga skierowania. Jak znaleźć poradnię →
• Utrudnij sobie granie: usuń aplikacje, zablokuj strony, sprawdź w banku, czy możesz zablokować płatności na hazard. Samowykluczenie i blokady krok po kroku →
• Powiedz komuś zaufanemu. Ukrywanie to paliwo uzależnienia — rozmowa często jest pierwszym prawdziwym krokiem.

Ostatnia aktualizacja: 31 października 2026 r.